Στον καπιταλισμό η υγεία προέρχεται από τρεις παράγοντες. Αυτοί υπαγορεύονται από τρεις βασικές παραμέτρους: πρώτον, τις ανάγκες του κεφαλαίου για υγιή εργατικά χέρια, δεύτερον, τον ανταγωνισμό μεταξύ των κεφαλαίων (με ξεχωριστή
έμφαση στο περιθώριο κερδοφορίας στον ευρύτερο κλάδο της υγείας), και τρίτον από την πίεση του λαϊκού κινήματος. Στον σοσιαλισμό, ο υπολογισμός βασίζεται στα υγειονομικά δεδομένα με ζητούμενο την ποιότητα ζωής και την επιμήκυνσή της.
Ο πρέσβης της Κούβας στον Λίβανο, Alexander Pellicer, διαβεβαίωσε σήμερα ότι η χώρα του θα υποστηρίξει την Παλαιστίνη στον αγώνα κατά του Covid-19, όπως έκανε πάντα με τους λιγότερο ευνοημένους λαούς στον κόσμο. Σχετικά με την Κούβα, τώρα, το εμπάργκο των Η.Π.Α καθίσταται εγκληματικό. Φτάνει μέχρι την απαγόρευση εισαγωγής στην Κούβα ιατρικών αναλώσιμων και υλικών, φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καρδιολογικές παθήσεις, σε ειδική διατροφή με θρεπτικές ουσίες για τα πρόωρα νεογέννητα βρέφη, σε σκευάσματα για τη θεραπεία παιδιών που έχουν υποστεί σοβαρά εγκαύματα, σε φάρμακα για το Αλτσχάιμερ, σε τρόφιμα, σε υλικοτεχική υποδομή για την Παιδεία και φυσικά εξαπλώθηκε σε όλους τομείς της οικονομίας, από την κατασκευαστική βιομηχανία και το εμπόριο μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές της Κούβας.
Πρόκειται για την Ιντερφερόνη Άλφα 2Β, η οποία είναι “φαρμακευτικό προϊόν, όχι εμβόλιο”, όπως επισήμανε ο Εντουάρντο Μαρτίνες, πρόεδρος της φαρμακοβιομηχανίας BioCubaFarma, θέλοντας να προλάβει την παραπληροφόρηση περί “κουβανικού εμβολίου”. Το πειραματικό φάρμακο που αποτελεί ένα από τα μέσα που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι γιατροί στη μάχη κατά του κορονοϊού, παρασκευάζεται από κοινοπραξία σε Κούβα και Κίνα. Αυτή τη στιγμή 15 χώρες στη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία ενδιαφέρονται για την αγορά του φαρμάκου.
Aπό την ανθρωπολογία της υγείας γνωρίζουμε πως τα άτομα ανάλογα με τη ταξική τους θέση και τη μορφή της εργασίας (δημιουργική/εκτελεστική, αυτόνομη/μονότονη, ανειδίκευτη, χειρωνακτική κ.ο.κ.) έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για την υγεία. Ενώ μέλη των ανώτερων κοινωνικών τάξεων εκτιμούν πως όλα τα συμπτώματα χρήζουν άμεσης ιατρικής εξέτασης, τα εργατικά και τα λαϊκά στρώματα αναζητούν ιατρική βοήθεια μόνο όταν τα συμπτώματα είναι αισθητά και πολύ ορατά (αίμα στα κόπρανα και στα ούρα, υπερβολική κολπική αιμορραγία στις γυναίκες κ.λπ.).
Μάλιστα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα βλέπουν ως «φυσικά» τα συμπτώματα που επιβαρύνουν τη σπονδυλική στήλη, το πεπτικό και το κυκλοφορικό σύστημα, επιβαρύνσεις που προέρχονται από τη φύση της εργασίας τους (χειρωνακτική, εκτελεστική, αγροτική κ.λπ.). Συνεπώς σε ένα κρυολόγημα ή, σε μια εποχική γρίπη, όπως τώρα, που μπορεί όμως να είναι και κορονοϊός, άτομα από μεσοαστικά και αστικά στρώματα θα πάνε στο γιατρό, θα κάνουν το τεστ ενώ άτομα από τα εργατικά και λαϊκά στρώματα θα το «αμελήσουν» αφού θα χρειαστεί να πληρώσουν για αυτό πέντε με έξι μεροκάματα, καθώς θα λείψουν και από τη δουλειά.
Υπήρξαν στον κόσμο τόσες πανούκλες όσοι και οι πόλεμοι
Και παρόλα αυτά οι πανούκλες
και οι πόλεμοι πάντα βρίσκουν
τους ανθρώπους απροετοίμαστους. Όταν ξεσπάει ένας πόλεμος
οι άνθρωποι λένε: Δε θα
διαρκέσει πολύ, είναι ανόητο. Κι αναμφίβολα ένας πόλεμος
είναι σίγουρα ανόητος αλλά αυτό
δεν τον εμποδίζει να διαρκέσει. Η δυστυχία δεν είναι
στα μέτρα του ανθρώπου
επομένως λέμε ότι η δυστυχία
δεν είναι πραγματική, είναι ένα
κακό όνειρο που θα περάσει. Αλλά δεν περνάει πάντα
και από κακό όνειρο σε κακό όνειρο,
είναι οι άνθρωποι που περνάνε
και πρώτα πρώτα οι ανθρωπιστές,
γιατί δεν πήραν τις προφυλάξεις τους. Οι συμπολίτες μας
ξεχνούσαν να είναι μετριόφρονες,
σκέφτονταν ότι όλα είναι
ακόμη δυνατά γι’ αυτούς
πράγμα που σήμαινε
ότι οι δυστυχίες είναι αδύναμες. Συνέχιζαν να κάνουν επιχειρήσεις,
να ετοιμάζουν ταξίδια
και να έχουν γνώμες. Πως θα μπορούσαν
να σκεφτούν την πανούκλα,
που καταργεί το μέλλον,
που καταργεί
τις μετακινήσεις
και τις συζητήσεις; Θεωρούσαν τους
εαυτούς τους ελεύθερους. Κανένας δεν είναι ελεύθερος
όσο υπάρχουν δυστυχίες.
Αλμπέρ Καμύ
Απόσπασμα από το βιβλίο:
Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ
