Μουσική

29/06/2020

Χατζιδάκις και Ταngo (Kάρλος Γαρδέλ και Άστορ Πιατσόλα)

Ο Κάρλος Γαρδέλ ήταν συνεπιβάτης με τον πατέρα του συνθέτη, Γιώργο Χατζιδάκη, στο μοιραίο αεροπλάνο που η συντριβή του, τους στοίχισε την ζωή. Ο ίδιος ο συνθέτης αναφέρει:

«Ο πατέρας μου σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα. Έπεσε το αεροπλάνο με το οποίο ταξίδευε. Ανάμεσα στους επιβάτες ήταν και ο διάσημος τραγουδιστής Κάρλος Γαρδέλ. Κάθε φορά που ακούω ένα τραγούδι του Γαρδέλ θυμάμαι τον πατέρα μου».

O Κάρλος Γαρδέλ λατρεύτηκε από τους θαυμαστές του και ο πρόωρος χαμός του τον μυθοποίησε. Είχε γράψει σπουδαία, αξεπέραστα tangos όπως το αριστουργηματικό “Por una cabeza” και το “Μi Buenos Aires guerido”.

Θρυλική παραμένει η σκηνή του tango στην ταινία «Άρωμα γυναίκας», όπου ο «τυφλός» Αλ Πατσίνο χορεύει το “Por una cabeza” με την Γκαμπριέλ Ανουάρ.

Ίσως κάπου εκεί, σε αυτή την τραγική σύμπτωση, έχει τις ρίζες της και η αγάπη του Μάνου Χατζιδάκι για το tango. Άλλωστε ήταν εκείνος που παρουσίασε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τον μεγάλο επαναστάτη του nuevo tango  Άστορ Πιατσόλα  το 1981, όταν τον κάλεσε και έπαιξαν μαζί στον Μουσικό Αύγουστο, που διοργάνωσε ο Χατζιδάκις στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Ο “Gran Ástor” είχε γνωρίσει τον Γαρδέλ σε ηλικία 13 ετών, το 1934 στην Νέα Υόρκη, όπου ο μεγάλος αστέρας βρισκόταν για τα γυρίσματα της ταινίας  “El día que me quieras”. Η συνάντηση αυτή τον συγκλόνισε και καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την ενασχόληση του με το tango.

Έγραφε ο Χατζιδάκις στο Τέταρτο τον Ιούνιο του 1985:

«Πρέπει να ξεχάσουμε τη μεσοπολεμική “επεξεργασία” του τάνγκο στην Ευρώπη με το αισθηματικό περιεχόμενο και με τη μελοδραματική του φόρτιση από ταινίες του ομιλούντος εκείνου του καιρού, για να ξαναβρούμε το γνήσιο αίσθημα που περιέχει το μοναδικό αυτό είδος μουσικής έκφρασης της Αργεντινής.

Πρέπει να δείτε έναν νεαρό σπουδαστή της φιλοσοφίας να σιγοψιθυρίζει ή να κινείται ρυθμικά στους ήχους ενός τραγουδιού του Γκαρντέλ για να αντιληφθείτε τη μοναδικότητα ερωτισμού και αντρισμού που εκπέμπει το τάνγκο στη χώρα που το γέννησε.

Τέλος, πρέπει να θυμηθείτε πως το Μπουένος Άιρες μοιάζει με το Παρίσι ακριβώς όπως ήταν μετά τον πόλεμο. Κι έτσι θα πάρετε τη γεύση της υγρασίας, του ταμπάκο, των καθεδρικών ναών, της οικογένειας και των μεγάλων προπολεμικών καφενείων, με διανοούμενους και ηλίθια υπερήφανους αξιωματικούς.

Το τάνγκο είναι ο κόσμος που φεύγει έτσι όπως ήρθε. Με πάθος, για να φορέσει μια στολή, να αγαπήσει μια γυναίκα ή ένα παιδί, να ξυριστεί ή να χτενιστεί με επιμέλεια και να πεθάνει δημοσία δαπάνη. Κι όλα σε 4/4. Στον ρυθμό του τάνγκο».


Πρόσφατα Άρθρα